Introductie

Terug naar Home
Ga door naar het verhaal....

Zijn dochter Lottie is mijn moeder!

Mag ik me even voorstellen.
Ik ben Hedda van Engelenburg - Lanooy
(Officieel Lanooij (met "ij") maar voor het gemak houden we het even op "y"). Sinds 11 april 1973 ben ik getrouwd met Henk van Engelenburg en heb 3 kinderen:

MichaŽl
Saskia
DaniŽlle

Ik ben een kleindochter van Chris Lanooy, ben geboren na zijn overlijden en heb altijd hele verhalen gehoord via mijn moeder.

Er zijn mensen bij me geweest om werkstukken en foto's van opa te verzamelen voor een tentoonstelling in de Meestoof, Zeeland en voor een boek. Kijk op pagina "Te Koop",via link: "Marktplaats"). Het is een schitterend boek met veel illustraties.

Ik realiseerde me op dat moment dat ik mijn opa eigelijk helemaal niet kende en dat andere mensen mij moesten vertellen wie en hoe hij was.
De tentoonstelling was een groot succes en heeft me op het spoor gezet om een database aan te leggen met foto's om erachter te komen wat hij zoal gemaakt heeft.
Ik ben hier nu een jaar of 5 mee bezig en ben nog nooit aan het eind van alle dingen die zijn handen hebben gemaakt. Er is zoveel moois in omloop waar ik nu nog het bestaan niet van weet. Aldoende heb ik zitten genieten en dat is ook de aanloop geweest om aan deze website te beginnen.

Ik ben geboren voor het huwelijk van mijn ouders vandaar de naam Lanooy, en daar ben ik nu wel heel blij mee.

Deze site is een eerbetoon aan mijn grootvader.
Overal op internet is wel iets van hem te vinden, maar een site over zijn werk en leven was er niet.

Niet iedereen heeft gehoord van Chris Lanooy!
In kunstkringen was en is hij bekend en beroemd, als veelzijdig kunstenaar.
Hij was kunstpottenbakker, glasontwerper, schilder, tekenaar, bewerkte hout, maakte objecten in samen werking met Altorf (beeldjes) en de Lorm (een helder glas bonbonniere, beschilderd door opa).
Ik heb zelfs een foto waar hij achter een weefgetouw bezig is.
Maar waar hij echt een pionier in is geweest, zijn de experimenten met glazuren.

Nu zijn er prachtige glazuren.
Met alle hulpmiddelen die mensen nu ter hand staan is dat niet zo moeilijk meer.
Maar mijn opa moest werken met de mogelijkheden die er toen waren.
Experimenten met zware metalen heeft hij gedaan, met lood, koper, zink, sulvaten, ook goud en andere middelen die nu verboden zouden zijn.
Hij is voorloper geweest voor de glazuren van nu.
Het heeft hem heel wat inspanning gekost om te doen wat hij voelde te moeten doen.
Hij wilde niet aan de leiband lopen van het vaste patroon van de fabrieken, die er toen waren. Hij zocht naar glazuren en kleuren, die nog niet bestonden.
Voor mij heeft zijn werk dus een extra dimensie.
En natuurlijk omdat het mijn opa is.

Er zijn veel dingen over hem gepubliceerd in vroeger tijden, maar ook nu worden er nog steeds tentoonstellingen aan hem wijd.
En er wordt nog steeds over hem geschreven. Er is zelfs een ruimte in het gemeente huis van Epe naar hem vernoemd. "De Lanooy Lounch". Als ik artikelen of krantenberichten tegen kom, dan vindt u ze via "Prikbord" / op de pagina 19:28 14-11-2013"Krantenartikelen".



Terug naar Home           Naar boven          Ga door naar het verhaal....